Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/873 E., 2024/6146 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 1 Ekim 2024
- Esas No
- 2024/873
- Karar No
- 2024/6146
- Konu
- Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/363 E., 2016/6 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
EK KARAR : Temyiz isteminin süreden reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2013/363 Esas, 2016/6 Karar sayılı ek kararının karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Hüküm yokluğunda verilen sanığa gerekçeli kararın doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işlemi usulsûz ise de hükmün bu şekilde kesinleştirilip infazına başlandığı sırada sanığın 24.10.2019 tarihli dilekçesi ile talebi üzerine gerekçeli karar ile birlikte davaya ilişkin tüm evrakın sanığa 25.10.2019 tarihinde usulûne uygun şekilde tebliğ edildiği ve sanığın 1412 sayılı Kanun’un 310/1.
SAYISI : 2013/363 E., 2016/6 K.
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
EK KARAR : Temyiz isteminin süreden reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İstanbul 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2013/363 Esas, 2016/6 Karar sayılı ek kararının karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Hüküm yokluğunda verilen sanığa gerekçeli kararın doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğ işlemi usulsûz ise de hükmün bu şekilde kesinleştirilip infazına başlandığı sırada sanığın 24.10.2019 tarihli dilekçesi ile talebi üzerine gerekçeli karar ile birlikte davaya ilişkin tüm evrakın sanığa 25.10.2019 tarihinde usulûne uygun şekilde tebliğ edildiği ve sanığın 1412 sayılı Kanun’un 310/1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2904 E., 2024/6149 K.1 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2787 E., 2024/6148 K.1 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1898 E., 2024/6147 K.1 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/851 E., 2024/6144 K.1 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2830 E., 2024/6143 K.1 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/10964 E., 2024/6139 K.1 Ekim 2024