Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2917 E., 2024/6170 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 2 Ekim 2024
- Esas No
- 2024/2917
- Karar No
- 2024/6170
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/533 E., 2024/46 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2015/154 Esas, 2016/212 Karar sayılı kararının Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarihli ve 2020/3733 Esas, 2020/13166 Karar sayılı kararıyla ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede (1/4) oranında uygulanmasını gerektirip gerektirmediğinin kararda tartışılmaması ve hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
SAYISI : 2021/533 E., 2024/46 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2015/154 Esas, 2016/212 Karar sayılı kararının Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 12.10.2020 tarihli ve 2020/3733 Esas, 2020/13166 Karar sayılı kararıyla ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede (1/4) oranında uygulanmasını gerektirip gerektirmediğinin kararda tartışılmaması ve hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2368 E., 2024/6174 K.2 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/1244 E., 2024/6173 K.2 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/1266 E., 2024/6171 K.2 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2896 E., 2024/6169 K.2 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/1222 E., 2024/6168 K.2 Ekim 2024
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/2681 E., 2024/7307 K.2 Ekim 2024