Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/4785 E., 2024/5504 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 12 Eylül 2024
- Esas No
- 2024/4785
- Karar No
- 2024/5504
- Konu
- Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/746 E., 2022/328 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.02.2020 tarihli, 2019/19048 Esas, 2020/2368 Karar sayılı bozma ilamı üzerine kurulan Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2020/183
Esas, 2020/641 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/9110 Esas, 2021/11971 Karar sayılı ilâmı ile sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Antalya 4.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/746 E., 2022/328 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 10.02.2020 tarihli, 2019/19048 Esas, 2020/2368 Karar sayılı bozma ilamı üzerine kurulan Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2020 tarihli ve 2020/183
Esas, 2020/641 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.09.2021 tarihli ve 2021/9110 Esas, 2021/11971 Karar sayılı ilâmı ile sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Antalya 4.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/11220 E., 2024/5507 K.12 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9062 E., 2024/5506 K.12 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8484 E., 2024/5505 K.12 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2400 E., 2024/5503 K.12 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2510 E., 2024/5495 K.12 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/13896 E., 2024/5494 K.12 Eylül 2024