Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/683 E., 2024/4449 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 13 Haziran 2024
- Esas No
- 2024/683
- Karar No
- 2024/4449
- Konu
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/199 E., 2023/416 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2014/299 Esas, 2015/433 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezasına mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 14.10.2019 tarihli ve 2019/10774 Esas, 2019/18364 Kararı ile sanık aleyhine kazanılmış
haklarının korunmasına karar verilerek bozulduğu, bozma üzerine Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2019/487 Esas, 2022/132 Karar sayılı karar ile sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii...
SAYISI : 2023/199 E., 2023/416 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli ve 2014/299 Esas, 2015/433 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezasına mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 14.10.2019 tarihli ve 2019/10774 Esas, 2019/18364 Kararı ile sanık aleyhine kazanılmış
haklarının korunmasına karar verilerek bozulduğu, bozma üzerine Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2022 tarihli ve 2019/487 Esas, 2022/132 Karar sayılı karar ile sanığın neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, bu kararın sanık müdafii...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/12762 E., 2024/4450 K.13 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/15603 E., 2024/4453 K.13 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/694 E., 2024/4448 K.13 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9066 E., 2024/4447 K.13 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6472 E., 2024/4444 K.13 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3487 E., 2024/4441 K.13 Haziran 2024