Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/980 E., 2024/5674 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 18 Eylül 2024
- Esas No
- 2024/980
- Karar No
- 2024/5674
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/272 E., 2023/568 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/878 Esas, 2015/1025 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmünün Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz istemi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.03.2022 tarihli ve 2020/1447 Esas, 2022/6181 Karar sayılı kararı ile özetle "mevcut delillere göre yetersiz gerekçe ile sanığın beraatine karar verildiği" gerekçesiyle bozulmasına,
2.Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2022/272 Esas, 2023/568 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53, 58.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/272 E., 2023/568 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/878 Esas, 2015/1025 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmünün Cumhuriyet savcısının aleyhe temyiz istemi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.03.2022 tarihli ve 2020/1447 Esas, 2022/6181 Karar sayılı kararı ile özetle "mevcut delillere göre yetersiz gerekçe ile sanığın beraatine karar verildiği" gerekçesiyle bozulmasına,
2.Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2023 tarihli ve 2022/272 Esas, 2023/568 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29/1, 62/1, 53, 58.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1018 E., 2024/5677 K.18 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/251 E., 2024/5676 K.18 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/5330 E., 2024/5675 K.18 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/444 E., 2024/5672 K.18 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/5358 E., 2024/5670 K.18 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2361 E., 2024/5669 K.18 Eylül 2024