Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/1569 E., 2024/5011 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 16 Nisan 2024
- Esas No
- 2019/1569
- Karar No
- 2024/5011
- Konu
- Mühür bozma
- Hüküm
- Beraat
Karar Özeti
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/540 E., 2018/29 K.
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/237 Esas, 2016/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203, 43, 62 ve 52 inci maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/237 Esas, 2016/174 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesi tarafından bozulmasına karar verilmiştir.
3.
SAYISI : 2017/540 E., 2018/29 K.
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/237 Esas, 2016/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203, 43, 62 ve 52 inci maddeleri uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Vakfıkebir Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2015/237 Esas, 2016/174 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesi tarafından bozulmasına karar verilmiştir.
3.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/7452 E., 2024/5033 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/7643 E., 2024/5032 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/444 E., 2024/5014 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/8053 E., 2024/5008 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/26830 E., 2024/5007 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/7259 E., 2024/5005 K.16 Nisan 2024