Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/17004 E., 2024/15089 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/214 E., 2014/156 K
SUÇ : Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile sonuç olarak belirlenen adli para cezaları yönünden kesinlik sınırı getirildiği, hapis cezası ile birlikte hükmedilen adli para cezalarında kesinlik sınırının söz konusu olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki, sanık hakkında hapis cezasının yanında hükmedilen adli para cezasının kesinlik sınırında olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine karar verilmesi yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1.Yerleşik içtihatlarda ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-1/1/8 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini...