Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/3973 E., 2024/12631 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3 maddesinde belirtildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca da bu hususun infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Yargıtay bozma ilâmına konu hükümle sanığın neticeten 2 yıl hapis ve 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve adli para cezasının 12 eşit taksitte tahsiline karar verildiği ve bu hükmün sadece sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiği, bu nedenle bozma ilâmında 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulduğu, bozma sonrası kurulan hükümde ise netice cezanın 2 yıl 1 ay hapis ve 20.000,00 TL...