Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/2651 E., 2024/9322 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 9 Temmuz 2024
- Esas No
- 2024/2651
- Karar No
- 2024/9322
- Konu
- Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
- Hüküm
- Düşme
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/490 E., 2023/732 K.
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2014 tarihli ve 2013/83 Esas, 2014/468 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen beraat kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.03.2022 tarihli ve 2017/12977 Esas, 2022/4784 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. İskenderun 4.
SAYISI : 2022/490 E., 2023/732 K.
SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2014 tarihli ve 2013/83 Esas, 2014/468 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen beraat kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.03.2022 tarihli ve 2017/12977 Esas, 2022/4784 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. İskenderun 4.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/6114 E., 2024/9326 K.9 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/2603 E., 2024/9325 K.9 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/2444 E., 2024/9323 K.9 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/2451 E., 2024/9321 K.9 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/41346 E., 2024/9319 K.9 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/2977 E., 2024/9391 K.9 Temmuz 2024