Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/3833 E., 2024/11003 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Dairemizin 22.02.2024 tarihli ve 2021/3144 Esas, 2024/2108 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından kurulan mahkumiyet hükmünün; "Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın sübut konusunda yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Ancak suça konu düzenleme şeklindeki belgenin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen “kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden” olduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur." şeklindeki gerekçe ile bozulmasına ve sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına karar verildiği,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2024 tarih ve 2016/174796 sayılı itiraz yazısında özetle; suça konu belgenin 5237 sayılı Kanun'un 204/3. maddesinde yer alan kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olmadığından itirazın kabulü ile bozma kararının kaldırılarak "...Sanığa yüklenen suç için, yasada öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre; dava, TCK'nın 66/1-e maddesinde yazılı 8 yıllık asli zamanaşımı süresine tabi bulunmakla, zamanaşımını kesen son işlem olan 08/03/2016 tarihli mahkumiyet hükmünden...