Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/11811 E., 2024/4666 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/182 Esas, 2016/93 Karar
SUÇ : Taksirle Öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/1, 53/6, 63.maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ve belli haklardan yoksun kalmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteminin; dosya kapsamında sanığın alkollü olduğuna ilişkin tespit ve delil bulunmadığından bilinçli taksir hükümleri uyarınca artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
Katılanlar vekilinin temyiz isteminin; sanığa verilen temel cezanın az olduğuna, sanık hakkında uygulanan bilinçli taksir hükümlerinin ½ oranında uygulanması gerektiği, adaleti yanıltan ve pişmanlık göstermeyen sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiği, ayrıca TCK 179 uyarınca da sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III.