Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/98 E., 2024/270 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
DAVA : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
DAVA TARİHİ : 28.01.2016
KARAR : Davanın kısmen kabulü
TEMYİZ EDENLER : Davalı vekili, davacı vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Davacı hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Davacı 28.01.2016 tarihli dava dilekçesinde özetle; İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/141 Esas sayılı dosyasından 11 ay tutuklu kalıp ve beraat ettiğini 10.000,00 TL maddi ve 10.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesini talep etmiştir.
2. Davalı vekili ; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
3. İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2016/106 Esas, 2016/108 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.
4. İstanbul 21.