Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/2397 E., 2024/4468 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Mahkumiyet
Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık ... ve sanık ... müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanıkların taksirle yaralama suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-a, 62, 50. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın sanık ... ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerekliliği nedeniyle bozma kararı verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak takdiren genel hükümlere göre yargılama yapılmasına karar verilip sanıkların taksirle yaralama suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-a, 62, 50. maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık ve sanık müdafinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ...'ın temyiz sebebi; katılanın kendi işçisi olmadığına, kusuru olmadığına ilişkindir.
Sanık ... müdafinin temyiz sebebi; zamanaşımının dolduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.
III.