Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12301 E., 2024/3629 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/263 E., 2016/277 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
1- Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın katılanın arazisinden zorunlu olarak geçmesi sonucunda arazide bulunan, bağ, dikili ağaç veya ekine zarar vermesinin söz konusu olmadığı, 06.05.2015 tarihinde ziraat bilirkişisi tarafından yapılan tespite göre sanığın araziden pikap ile geçmesi sonucunda yalnızca toprağın bir miktar sıkıştığı ve bu sıkışıklığın da toprağın kazınması yoluyla giderilebileceği, sanığın zarar verme kastı bulunmadığı gibi sanık savunması ve tanık beyanlarına göre de tarlayı sürmeyi teklif ettikleri ancak katılanın kabul etmediği, bu hâliyle atılı mala zarar verme suçunun oluşmadığı anlaşılmakla sanığın beraati gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
2.