Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12881 E., 2024/5858 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 16 Nisan 2024
- Esas No
- 2021/12881
- Karar No
- 2024/5858
- Konu
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/720 E., 2016/443 K.
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık ile katılanın zarar konusunda anlaşması için mahkemece taraflara süre verildiği, ancak sanık tarafından zararın karşılanmadığı anlaşıldığından dosya içeriğine göre mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16.04.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
SAYISI : 2015/720 E., 2016/443 K.
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık ile katılanın zarar konusunda anlaşması için mahkemece taraflara süre verildiği, ancak sanık tarafından zararın karşılanmadığı anlaşıldığından dosya içeriğine göre mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16.04.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/62 E., 2024/2046 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5563 E., 2024/5860 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/2661 E., 2024/5859 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4564 E., 2024/5857 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/329 E., 2024/5856 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12882 E., 2024/5855 K.16 Nisan 2024