Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13090 E., 2024/4948 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/570 E., 2016/285 K.
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2015 tarihli ve 2015/44766 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/570 Esas, 2016/285 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 29, 52/2-3. maddeleri uyarınca 3.360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri beraatine karar verilmesi gerektiğine, iddia edilen suça yönelik delil olmadığına ilişkindir.
III.