Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13517 E., 2024/5731 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 15 Nisan 2024
- Esas No
- 2021/13517
- Karar No
- 2024/5731
- Konu
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Olay tarihinde meydana gelen zararın çok olmadığı ve Lojistik Şube Müdürlüğü görevlilerince giderilmiş olduğu yönündeki ilgili kolluk biriminin 14.03.2016 tarihli yazısına istinaden sanık hakkında TCK'nın 168. maddesi uyarınca ceza indirimi uygulanmamış ise de, temyiz dilekçesi ekinde sunulan 17.06.2016 tarihli tutanakta, sanığın babası ...'ın 16.06.2016 günü aynı kolluk birimine yaptığı müracaatı ile beyanı üzerine olay tarihinde zararın kısmen karşılandığının bildirilmesi karşısında, ilgili kolluk biriminin her iki tutanağı arasındaki çelişkinin giderilerek, hükümden önce zararın kısmen giderildiğinin anlaşılması halinde kısmî tazmin sebebiyle katılanın ceza indirimine muvafakatinin bulunup bulunmadığının sorulup...
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Olay tarihinde meydana gelen zararın çok olmadığı ve Lojistik Şube Müdürlüğü görevlilerince giderilmiş olduğu yönündeki ilgili kolluk biriminin 14.03.2016 tarihli yazısına istinaden sanık hakkında TCK'nın 168. maddesi uyarınca ceza indirimi uygulanmamış ise de, temyiz dilekçesi ekinde sunulan 17.06.2016 tarihli tutanakta, sanığın babası ...'ın 16.06.2016 günü aynı kolluk birimine yaptığı müracaatı ile beyanı üzerine olay tarihinde zararın kısmen karşılandığının bildirilmesi karşısında, ilgili kolluk biriminin her iki tutanağı arasındaki çelişkinin giderilerek, hükümden önce zararın kısmen giderildiğinin anlaşılması halinde kısmî tazmin sebebiyle katılanın ceza indirimine muvafakatinin bulunup bulunmadığının sorulup...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/2934 E., 2024/5734 K.15 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13565 E., 2024/5733 K.15 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13579 E., 2024/5732 K.15 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/13329 E., 2024/5741 K.15 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3751 E., 2024/5781 K.15 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9557 E., 2024/5780 K.15 Nisan 2024