Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13567 E., 2024/6007 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 18 Nisan 2024
- Esas No
- 2021/13567
- Karar No
- 2024/6007
- Konu
- Hırsızlık, dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.01.2014 tarih ve 2013/2-686 esas 2014/19 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, hırsızlık suçunun konusunun çalınmak istenen eşyanın kendisinin oluşturması durumunda eşyaya verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,
2-Hırsızlık suçunda; katılanın sanık tarafından kendisine 1500 TL ödeme yapıldığını beyan etmesi karşısında, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorulduktan sonra sanık hakkında TCK'nın 168.
SUÇLAR : Hırsızlık, dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.01.2014 tarih ve 2013/2-686 esas 2014/19 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, hırsızlık suçunun konusunun çalınmak istenen eşyanın kendisinin oluşturması durumunda eşyaya verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,
2-Hırsızlık suçunda; katılanın sanık tarafından kendisine 1500 TL ödeme yapıldığını beyan etmesi karşısında, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorulduktan sonra sanık hakkında TCK'nın 168.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5048 E., 2024/6010 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3167 E., 2024/6009 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3261 E., 2024/6008 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2022/6636 E., 2024/3038 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/2823 E., 2024/3501 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/8626 E., 2024/3508 K.18 Nisan 2024