Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14132 E., 2024/8100 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 20 Mayıs 2024
- Esas No
- 2021/14132
- Karar No
- 2024/8100
- Konu
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, katılanın 08.09.2015 tarihli kolluktaki beyanında, olay esnasında parkta tek başına oturduğu ve yüzünü göremediği bir şahıs tarafından motosikletinin yakılması suretiyle olayın meydana geldiğini ifade etmesine rağmen, talimat ile alınan 19.02.2016 tarihli mahkemedeki beyanında, arkadaşı ile parkta oturduğu esnada, sanık ...'ın yanında ... isimli şahıs ile etrafta dolaştıklarını gördüğünü ifade ettiği, diğer taraftan tanık ...'nın beyanında, katılan ile parkta oturdukları esnada sanık ile bir şahsın birlikte motosiklet ile parka geldikleri ve tanımadığı şahsın, katılana ait motosikleti yaktıktan sonra ileride bekleyen sanığın motosikletine binerek kaçtıklarını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinin, kovuşturma aşamasındaki beyanları...
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre, katılanın 08.09.2015 tarihli kolluktaki beyanında, olay esnasında parkta tek başına oturduğu ve yüzünü göremediği bir şahıs tarafından motosikletinin yakılması suretiyle olayın meydana geldiğini ifade etmesine rağmen, talimat ile alınan 19.02.2016 tarihli mahkemedeki beyanında, arkadaşı ile parkta oturduğu esnada, sanık ...'ın yanında ... isimli şahıs ile etrafta dolaştıklarını gördüğünü ifade ettiği, diğer taraftan tanık ...'nın beyanında, katılan ile parkta oturdukları esnada sanık ile bir şahsın birlikte motosiklet ile parka geldikleri ve tanımadığı şahsın, katılana ait motosikleti yaktıktan sonra ileride bekleyen sanığın motosikletine binerek kaçtıklarını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinin, kovuşturma aşamasındaki beyanları...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13717 E., 2024/8104 K.20 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13671 E., 2024/8103 K.20 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3392 E., 2024/8101 K.20 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14209 E., 2024/8099 K.20 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18739 E., 2024/8098 K.20 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15139 E., 2024/8097 K.20 Mayıs 2024