Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/16041 E., 2024/9408 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 3 Haziran 2024
- Esas No
- 2021/16041
- Karar No
- 2024/9408
- Konu
- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1)Tüm dosya kapsamına göre, sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu, hakkında daha önce yargılama yapılan ve kesinleşmiş mahkûmiyet hükmü verilen suç arkadaşı...ile birlikte işlediği, iddianamede TCK'nın 116/2, 119/1-c maddelerinden cezalandırılması talep edildiği halde, sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinden artırım yapılmayarak eksik ceza tayini,
2)Sanık hakkında, adlî sicil kaydında yer alan Konya 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.07.2011 tarihli ve 2010/1342 Esas, 2011/848 Karar sayılı ilâmına konu TCK’nın 86/2. maddesinde yazılı basit yaralama suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, TCK'nın 58.
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1)Tüm dosya kapsamına göre, sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu, hakkında daha önce yargılama yapılan ve kesinleşmiş mahkûmiyet hükmü verilen suç arkadaşı...ile birlikte işlediği, iddianamede TCK'nın 116/2, 119/1-c maddelerinden cezalandırılması talep edildiği halde, sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinden artırım yapılmayarak eksik ceza tayini,
2)Sanık hakkında, adlî sicil kaydında yer alan Konya 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.07.2011 tarihli ve 2010/1342 Esas, 2011/848 Karar sayılı ilâmına konu TCK’nın 86/2. maddesinde yazılı basit yaralama suçuna ilişkin mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, TCK'nın 58.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14422 E., 2024/9411 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14456 E., 2024/9410 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/15959 E., 2024/9409 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14451 E., 2024/9407 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/15220 E., 2024/9406 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/15982 E., 2024/9405 K.3 Haziran 2024