Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14422 E., 2024/9411 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 3 Haziran 2024
- Esas No
- 2021/14422
- Karar No
- 2024/9411
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün gerekçe kısmında "13 ay 15 gün hapis cezası" ile cezalandırıldığı yazıldıktan sonra, hüküm kısmında "2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası" ile cezalandırılmasına şeklinde farklı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün, sonuca etkisi olmayan maddi hata olarak kabul edildiğinden yine sanık hakkında TCK’nın 142/2-h, 143/1 ve 168/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün gerekçe kısmında "13 ay 15 gün hapis cezası" ile cezalandırıldığı yazıldıktan sonra, hüküm kısmında "2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası" ile cezalandırılmasına şeklinde farklı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün, sonuca etkisi olmayan maddi hata olarak kabul edildiğinden yine sanık hakkında TCK’nın 142/2-h, 143/1 ve 168/2. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/2349 E., 2024/4550 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/16673 E., 2024/9015 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14480 E., 2024/9412 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14456 E., 2024/9410 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/15959 E., 2024/9409 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/16041 E., 2024/9408 K.3 Haziran 2024