Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/16673 E., 2024/9015 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 3 Haziran 2024
- Esas No
- 2021/16673
- Karar No
- 2024/9015
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanık hakkında tekerrür hükmü uygulanırken tekerrüre esas alınan Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2006 tarihli 2006/124 esas 2006/332 karar sayılı TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca verilen 1 yıl hapis cezasına ilişkin kararın 03.10.2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra anılan suçun uzlaştırma kapsamına alınması sebebiyle yapılan uzlaşma işlemleri neticesinde uzlaşma sağlandığından Mahkemesinin 29.09.2021 tarihli ek kararıyla düşme kararı verildiği, bozma sonrasında ise sanık hakkında tekerrüre esas alınan Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2011 tarihli ve 2011/322 Esas, 2011/620 Karar sayılı ilâmının Dairemizin 16.03.2016 tarihli ve 2014/28572 Esas, 2016/4775 Karar...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanık hakkında tekerrür hükmü uygulanırken tekerrüre esas alınan Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2006 tarihli 2006/124 esas 2006/332 karar sayılı TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca verilen 1 yıl hapis cezasına ilişkin kararın 03.10.2012 tarihinde kesinleşmesinden sonra anılan suçun uzlaştırma kapsamına alınması sebebiyle yapılan uzlaşma işlemleri neticesinde uzlaşma sağlandığından Mahkemesinin 29.09.2021 tarihli ek kararıyla düşme kararı verildiği, bozma sonrasında ise sanık hakkında tekerrüre esas alınan Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2011 tarihli ve 2011/322 Esas, 2011/620 Karar sayılı ilâmının Dairemizin 16.03.2016 tarihli ve 2014/28572 Esas, 2016/4775 Karar...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/2352 E., 2024/4553 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/2350 E., 2024/4551 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2024/2349 E., 2024/4550 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14480 E., 2024/9412 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14422 E., 2024/9411 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14456 E., 2024/9410 K.3 Haziran 2024