Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19291 E., 2024/11479 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 11 Eylül 2024
- Esas No
- 2021/19291
- Karar No
- 2024/11479
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1649 E., 2018/2323 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2017 tarihli ve 2016/271 Esas, 2017/35 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08.06.2017 tarihli ve 2017/1000 Esas, 2017/1390 Karar sayılı kararında; sanık ve müdafiinin hazır bulunduğu duruşmada 5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı olarak son sözün sanık yerine sanık müdafiine verilmesi ile ek savunma hakkı tanınmadan müsadere kararı verilmesi gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların 5271 sayılı...
SAYISI : 2018/1649 E., 2018/2323 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2017 tarihli ve 2016/271 Esas, 2017/35 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08.06.2017 tarihli ve 2017/1000 Esas, 2017/1390 Karar sayılı kararında; sanık ve müdafiinin hazır bulunduğu duruşmada 5271 sayılı Kanun'un 216/3. maddesine aykırı olarak son sözün sanık yerine sanık müdafiine verilmesi ile ek savunma hakkı tanınmadan müsadere kararı verilmesi gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların 5271 sayılı...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/2700 E., 2024/6541 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/14905 E., 2024/6522 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/7791 E., 2024/11482 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20498 E., 2024/11480 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5726 E., 2024/11477 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4784 E., 2024/11595 K.11 Eylül 2024