Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4784 E., 2024/11595 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 11 Eylül 2024
- Esas No
- 2023/4784
- Karar No
- 2024/11595
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/244 E., 2021/123 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Dosyada yer alan değer tespit tutanağına göre, suça konu oto teybinin değerinin 30,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. Dosya içeriğine göre sanığın şikâyetçiye ait oto teybini ihbar üzerine gelen kolluk görevlilerinden kaçarken atması sonucu, suça konu oto teybinin kolluk görevlilerince şikâyetçiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 168/1.
SAYISI : 2020/244 E., 2021/123 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Dosyada yer alan değer tespit tutanağına göre, suça konu oto teybinin değerinin 30,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. Dosya içeriğine göre sanığın şikâyetçiye ait oto teybini ihbar üzerine gelen kolluk görevlilerinden kaçarken atması sonucu, suça konu oto teybinin kolluk görevlilerince şikâyetçiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 168/1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19291 E., 2024/11479 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20498 E., 2024/11480 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5726 E., 2024/11477 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/82 E., 2024/11593 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/2651 E., 2024/6549 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3715 E., 2024/11594 K.11 Eylül 2024