Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11320 E., 2024/10137 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 24 Haziran 2024
- Esas No
- 2022/11320
- Karar No
- 2024/10137
- Konu
- Mala zarar verme
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2017/17462 Esas, 2019/15862 Karar sayılı bozma ilâmından sonra Mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 07.02.2020 tarihinden uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 13.03.2020 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıkların eylemlerine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/2.
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 26.12.2019 tarihli ve 2017/17462 Esas, 2019/15862 Karar sayılı bozma ilâmından sonra Mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 07.02.2020 tarihinden uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 13.03.2020 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanıkların eylemlerine uyan, 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6384 E., 2024/10027 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12886 E., 2024/10139 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29276 E., 2024/10025 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29274 E., 2024/10023 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29274 E., 2024/10023 K.24 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/58 E., 2024/10134 K.24 Haziran 2024