Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14296 E., 2024/5379 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 2 Nisan 2024
- Esas No
- 2022/14296
- Karar No
- 2024/5379
- Konu
- Kamu malına zarar verme
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/180 E., 2021/491 K.
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ... ve ... ile katılan vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanıkların, hükümlü olarak bulundukları koğuştaki kamerayı yakarak kamu malına zarar verdikleri anlaşılmakla, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/2-a maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanun'un 152/1-a maddesi uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,
2-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2012 karar tarihli, 2011/46 Esas, 2012/253 karar sayılı ilâmında; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Diyarbakır 4.
SAYISI : 2021/180 E., 2021/491 K.
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ... ve ... ile katılan vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma sonrası kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanıkların, hükümlü olarak bulundukları koğuştaki kamerayı yakarak kamu malına zarar verdikleri anlaşılmakla, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/2-a maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanun'un 152/1-a maddesi uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,
2-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2012 karar tarihli, 2011/46 Esas, 2012/253 karar sayılı ilâmında; sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Diyarbakır 4.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5222 E., 2024/5382 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10889 E., 2024/5381 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3187 E., 2024/5380 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/11180 E., 2024/5378 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/27955 E., 2024/5377 K.2 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16369 E., 2024/5376 K.2 Nisan 2024