Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/2902 E., 2024/9306 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 4 Haziran 2024
- Esas No
- 2022/2902
- Karar No
- 2024/9306
- Konu
- Mala zarar verme
- Hüküm
- Beraat
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanığın katılanın aracına taş ve sopa ile vurmak suretiyle zarar vermesi şeklinde iddia olunan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde belirtilen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, temyiz dışı sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilmiş olan 10.06.2015 günlü mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8.
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanığın katılanın aracına taş ve sopa ile vurmak suretiyle zarar vermesi şeklinde iddia olunan eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde belirtilen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, temyiz dışı sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilmiş olan 10.06.2015 günlü mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/6558 E., 2024/2925 K.4 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/17211 E., 2024/9307 K.4 Haziran 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/9246 E., 2024/2924 K.4 Haziran 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/791 E., 2024/2923 K.4 Haziran 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/2113 E., 2024/2922 K.4 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/2932 E., 2024/9305 K.4 Haziran 2024