Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4215 E., 2024/7199 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 7 Mayıs 2024
- Esas No
- 2022/4215
- Karar No
- 2024/7199
- Konu
- Konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/168 E., 2016/221 K.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
O yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında yalnızca konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmü sanık lehine temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin bir talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 50. maddesini uygulamayan mahkemenin değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında hükmedilen erteli hapis cezasının kısa süreli olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası da gözetilmek suretiyle anılan maddenin 1.
SAYISI : 2015/168 E., 2016/221 K.
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
O yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında yalnızca konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmü sanık lehine temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin bir talebinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 50. maddesini uygulamayan mahkemenin değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında hükmedilen erteli hapis cezasının kısa süreli olması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası da gözetilmek suretiyle anılan maddenin 1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5131 E., 2024/7202 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14798 E., 2024/7201 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/23282 E., 2024/7200 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/346 E., 2024/7198 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/506 E., 2024/7197 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/15058 E., 2024/7196 K.7 Mayıs 2024