Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/6725 E., 2024/12648 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 24 Eylül 2024
- Esas No
- 2022/6725
- Karar No
- 2024/12648
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/416 E., 2022/184 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,
Sanık müdafiinin 18.02.2011 tarihli duruşmada "lehe olan hükümlerin uygulanmasına” ve 08.03.2022 tarihli duruşmada da "cezanın ertelenmesine" ilişkin talebinin bulunduğu, Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanmamasına yönelik değerlendirme yapılırken, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildikten sonra denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle hakkında TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanık hakkındaki verilen ilk hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay 2.
SAYISI : 2021/416 E., 2022/184 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak,
Sanık müdafiinin 18.02.2011 tarihli duruşmada "lehe olan hükümlerin uygulanmasına” ve 08.03.2022 tarihli duruşmada da "cezanın ertelenmesine" ilişkin talebinin bulunduğu, Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddelerinin uygulanmamasına yönelik değerlendirme yapılırken, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildikten sonra denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle hakkında TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; sanık hakkındaki verilen ilk hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edildiği ve Yargıtay 2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/316 E., 2024/12651 K.24 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19739 E., 2024/12650 K.24 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19728 E., 2024/12649 K.24 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/7953 E., 2024/12645 K.24 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19689 E., 2024/12644 K.24 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/15048 E., 2024/12643 K.24 Eylül 2024