Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/773 E., 2024/5066 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 27 Mart 2024
- Esas No
- 2022/773
- Karar No
- 2024/5066
- Konu
- Kamu malına zarar verme, tehdit
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/16 E., 2016/329 K.
ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...
SUÇTAN ZARAR GÖREN : ...
SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
1.Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın adlî sicil kaydına göre, tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2013 tarihli ve 2009/542 Esas, 2013/549 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın İstanbul Anadolu 2.
SAYISI : 2016/16 E., 2016/329 K.
ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...
SUÇTAN ZARAR GÖREN : ...
SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
1.Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın adlî sicil kaydına göre, tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.12.2013 tarihli ve 2009/542 Esas, 2013/549 Karar sayılı ilâmında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın İstanbul Anadolu 2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8797 E., 2024/5069 K.27 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3248 E., 2024/5068 K.27 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3302 E., 2024/5067 K.27 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12890 E., 2024/5065 K.27 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12888 E., 2024/5064 K.27 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/365 E., 2024/5063 K.27 Mart 2024