Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/8601 E., 2024/11461 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 11 Eylül 2024
- Esas No
- 2022/8601
- Karar No
- 2024/11461
- Konu
- Hırsızlık
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/156 E., 2021/110 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarihli ve 2019/8581 Esas, 2020/257 Karar sayılı bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilen 23.06.2015 tarihli kararda sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e, 168/2, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan1 yıl 3 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 168/2, 62.
SAYISI : 2020/156 E., 2021/110 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarihli ve 2019/8581 Esas, 2020/257 Karar sayılı bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilen 23.06.2015 tarihli kararda sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e, 168/2, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan1 yıl 3 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 168/2, 62.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/735 E., 2024/6510 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14329 E., 2024/11465 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/5800 E., 2024/6532 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/501 E., 2024/6524 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11463 E., 2024/11462 K.11 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20432 E., 2024/11459 K.11 Eylül 2024