Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9615 E., 2024/7263 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 7 Mayıs 2024
- Esas No
- 2022/9615
- Karar No
- 2024/7263
- Konu
- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Suça sürüklenen hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
1- Şikâyetçiler ... ve ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suç tarihinde 15 yaşını tamamlamış olup 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun, gece vakti şikâyetçilere ait iş yerine rızaya aykırı olarak girmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçların işlendiği 01.10.2015 - 02.10.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,...
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Suça sürüklenen hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
1- Şikâyetçiler ... ve ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suç tarihinde 15 yaşını tamamlamış olup 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun, gece vakti şikâyetçilere ait iş yerine rızaya aykırı olarak girmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçların işlendiği 01.10.2015 - 02.10.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2023/3143 E., 2024/1555 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2023/3130 E., 2024/1554 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5625 E., 2024/7264 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/17218 E., 2024/7154 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/1820 E., 2024/4915 K.7 Mayıs 2024
- Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/8841 E., 2024/4914 K.7 Mayıs 2024