Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9717 E., 2024/12590 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 23 Eylül 2024
- Esas No
- 2022/9717
- Karar No
- 2024/12590
- Konu
- Hırsızlık
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/253 E., 2021/653 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Bozma ilâmına uyulduğu halde sanık ...'nün son bilinen adresi olan "Karşıyaka Mahallesi Akdere Sokak. No:13 İç Kapı No:1 .../ ..." usûlüne uygun duruşma günü davetiyesi gönderilmeden, "Karşıyaka Mahallesi 138832. Sokak No:10 .../..." MERNİS adresine duruşma günü davetiyesi gönderilerek, usûlüne uygun tebligat yapılmadan sanığın dinlenilmesinden vazgeçilerek karar verilmesi suretiyle sanık ...'nün savunma hakkının kısıtlanması,
2. Sanıkların hırsızlık eylemlerinden dolayı temel ceza asgari hadden tayin edilmesine karşılık, eylemin iki kez gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1.
SAYISI : 2021/253 E., 2021/653 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Bozma ilâmına uyulduğu halde sanık ...'nün son bilinen adresi olan "Karşıyaka Mahallesi Akdere Sokak. No:13 İç Kapı No:1 .../ ..." usûlüne uygun duruşma günü davetiyesi gönderilmeden, "Karşıyaka Mahallesi 138832. Sokak No:10 .../..." MERNİS adresine duruşma günü davetiyesi gönderilerek, usûlüne uygun tebligat yapılmadan sanığın dinlenilmesinden vazgeçilerek karar verilmesi suretiyle sanık ...'nün savunma hakkının kısıtlanması,
2. Sanıkların hırsızlık eylemlerinden dolayı temel ceza asgari hadden tayin edilmesine karşılık, eylemin iki kez gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9826 E., 2024/12593 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15754 E., 2024/7629 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15859 E., 2024/7648 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14715 E., 2024/7637 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2023/5596 E., 2024/5110 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2024/3870 E., 2024/5088 K.23 Eylül 2024