Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9952 E., 2024/13366 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 30 Eylül 2024
- Esas No
- 2022/9952
- Karar No
- 2024/13366
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/133 E., 2021/343 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine karar verilmekle birlikte hakkında mükerrir olduğundan bahisle tekerrür hükümleri uygulanmış ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. madddesinde yer alan “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli ve 2008/9 Esas, 2012/107 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 08.09.2014 tarihi olduğu, suç tarihinin bu dosyanın kesinleştiği tarihten önce 24.07.2014...
SAYISI : 2021/133 E., 2021/343 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine karar verilmekle birlikte hakkında mükerrir olduğundan bahisle tekerrür hükümleri uygulanmış ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. madddesinde yer alan “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında mükerrirliğe esas alınan İmamoğlu Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli ve 2008/9 Esas, 2012/107 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 08.09.2014 tarihi olduğu, suç tarihinin bu dosyanın kesinleştiği tarihten önce 24.07.2014...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4307 E., 2024/13592 K.30 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6479 E., 2024/13593 K.30 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3896 E., 2024/13591 K.30 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2024/2984 E., 2024/5289 K.30 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2024/2845 E., 2024/5294 K.30 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2023/4535 E., 2024/5252 K.30 Eylül 2024