Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28180 E., 2024/7769 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2021/468 Esas, 2023/397 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 16.03.2021 tarihli, 2021/198 Esas ve 2021/5591 Karar sayılı kanun yararına bozma ilâmıyla, "Sanık hakkında İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2018 tarihli ve 2017/111 Esas, 2018/347 Karar sayılı kararıyla suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan mahkûmiyet kararı verilmiş ise de; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.10.2018 tarihli ve 2018/2373 Esas, 2018/2415 Karar sayılı ilâmında sanığın iddianamede de sevk maddesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h olarak ifade edilen eyleminin hırsızlık suçuna uyduğu belirtilip, eleştiri de bulunularak, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.10.2019 tarihli ek kararı ile cezanın infazının durdurularak dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ve taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığından bahisle düzenlenen 26.12.2019 tarihli uzlaştırma raporunun dosyaya sunulması üzerine, infazın kaldığı yerden devamına ilişkin 02.01.2020 tarihli ek kararın verildiğinin anlaşılması karşısında ,5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/18. maddesinde yer alan "Uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilemez" şeklindeki düzenleme nazara alındığında, usulüne uygun olarak yapılan ve sonuçsuz...