Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/28683 E., 2024/1718 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Şubat 2024
- Esas No
- 2023/28683
- Karar No
- 2024/1718
- Konu
- İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/335 E., 2021/805 K.
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hüküm kurulurken teşdiden ceza verildiği belirtilmesine rağmen temel cezanın alt sınırdan tayini ile hükümde çelişkiye sebebiyet verilmişse de bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun, gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SAYISI : 2021/335 E., 2021/805 K.
SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hüküm kurulurken teşdiden ceza verildiği belirtilmesine rağmen temel cezanın alt sınırdan tayini ile hükümde çelişkiye sebebiyet verilmişse de bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun, gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12124 E., 2024/1748 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12110 E., 2024/1751 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/15748 E., 2024/1693 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/12995 E., 2024/1737 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/21655 E., 2024/1714 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/29650 E., 2024/1719 K.6 Şubat 2024