Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3436 E., 2024/9617 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 10 Haziran 2024
- Esas No
- 2023/3436
- Karar No
- 2024/9617
- Konu
- Hırsızlık
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Ret, istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05.03.2019 tarihli ve 2019/245 Esas, 2019/819 Karar sayılı kararının sanığın müdafiine 01.04.2019 tarihinde tebliğ edildiği ancak sanığa tebliğ edilmediği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi kararın hazır bulunmayan ilgilisine tebliğ olunması gerektiğinden dolayı sanığın 01.07.2019 tarihli dilekçesiyle süresinde eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğunun kabulü ile eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğundan dolayı 02.09.2019 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05.03.2019 tarihli 2019/245 Esas, 2019/819 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Ret, istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05.03.2019 tarihli ve 2019/245 Esas, 2019/819 Karar sayılı kararının sanığın müdafiine 01.04.2019 tarihinde tebliğ edildiği ancak sanığa tebliğ edilmediği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında da belirtildiği gibi kararın hazır bulunmayan ilgilisine tebliğ olunması gerektiğinden dolayı sanığın 01.07.2019 tarihli dilekçesiyle süresinde eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğunun kabulü ile eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğundan dolayı 02.09.2019 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 05.03.2019 tarihli 2019/245 Esas, 2019/819 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-554 Esas, 2021/117 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16340 E., 2024/9621 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16354 E., 2024/9619 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4892 E., 2024/9618 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/18603 E., 2024/9616 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/15854 E., 2024/9626 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/15802 E., 2024/9630 K.10 Haziran 2024