Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4107 E., 2024/8283 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 22 Mayıs 2024
- Esas No
- 2023/4107
- Karar No
- 2024/8283
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli bozma ilâmı uyarınca, şikâyetçiden suç tarihinde işyerinden çalınan para miktarı sorulup toplam ne kadar para çalındığının tespit edilmeye çalışılması ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, herhangi bir araştırma yapılmaksızın değer azlığı hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Mahkemece uyulmasına karar verilen Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.02.2022 tarihli bozma ilâmı uyarınca, şikâyetçiden suç tarihinde işyerinden çalınan para miktarı sorulup toplam ne kadar para çalındığının tespit edilmeye çalışılması ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, herhangi bir araştırma yapılmaksızın değer azlığı hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/16054 E., 2024/8289 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5023 E., 2024/8287 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12306 E., 2024/8284 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/9370 E., 2024/5090 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/9623 E., 2024/5109 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/134 E., 2024/5123 K.22 Mayıs 2024