Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/16054 E., 2024/8289 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 22 Mayıs 2024
- Esas No
- 2022/16054
- Karar No
- 2024/8289
- Konu
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında bozma kararından önce kurulan 11.12.2014 tarihli ilk kararda, sanığın adlî sicil kaydında yer alan kasten yaralama suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasını içeren Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2008 tarihli ve 2006/439 Esas, 2008/535 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınmasına karar verildiği ve ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması karşısında, bozmadan sonra kurulan 11.10.2022 tarihli kararda, sanığın adlî sicil kaydında yer alan daha ağır cezayı içeren Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/142 Esas, 2003/267 Karar ilâmıyla kasten öldürme suçundan verilen 13 yıl 4 ay hapis cezasına dair ilâmı tekerrüre esas alınırken, koşullu salıvermeye eklenecek...
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında bozma kararından önce kurulan 11.12.2014 tarihli ilk kararda, sanığın adlî sicil kaydında yer alan kasten yaralama suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasını içeren Manisa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2008 tarihli ve 2006/439 Esas, 2008/535 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınmasına karar verildiği ve ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmiş olması karşısında, bozmadan sonra kurulan 11.10.2022 tarihli kararda, sanığın adlî sicil kaydında yer alan daha ağır cezayı içeren Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/142 Esas, 2003/267 Karar ilâmıyla kasten öldürme suçundan verilen 13 yıl 4 ay hapis cezasına dair ilâmı tekerrüre esas alınırken, koşullu salıvermeye eklenecek...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/11510 E., 2024/4450 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/13381 E., 2024/4433 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3162 E., 2024/8294 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5023 E., 2024/8287 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12306 E., 2024/8284 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4107 E., 2024/8283 K.22 Mayıs 2024