Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/48 E., 2024/5316 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 1 Nisan 2024
- Esas No
- 2023/48
- Karar No
- 2024/5316
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Düşme
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Düşme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suça konu aracın bulunduğu yerin TCK'nın 142/2-h maddesinde belirtilen çerçevede bir binanın eklentisi sayılan nitelikteki hastahane otoparkı içinde olup olmadığı, dosyaya ekli ve karara dayanak yapılan fotoğraf içeriğinden tereddüde mahal bırakmayacak şekilde anlaşılamadığından, mahkemece suça konu yerde keşif yapılarak denetime elverişli yeterli sayıda fotoğraf çekilip, eklenti niteliği taşıyıp taşımadığı açıklığa kavuşturulup sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile eylemin TCK'nın 141/1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü ile uzlaşma sebebiyle düşme kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.04.2024...
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Düşme
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Suça konu aracın bulunduğu yerin TCK'nın 142/2-h maddesinde belirtilen çerçevede bir binanın eklentisi sayılan nitelikteki hastahane otoparkı içinde olup olmadığı, dosyaya ekli ve karara dayanak yapılan fotoğraf içeriğinden tereddüde mahal bırakmayacak şekilde anlaşılamadığından, mahkemece suça konu yerde keşif yapılarak denetime elverişli yeterli sayıda fotoğraf çekilip, eklenti niteliği taşıyıp taşımadığı açıklığa kavuşturulup sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile eylemin TCK'nın 141/1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü ile uzlaşma sebebiyle düşme kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.04.2024...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2648 E., 2024/5326 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13719 E., 2024/5322 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1784 E., 2024/5320 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20840 E., 2024/5298 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3538 E., 2024/5274 K.1 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3598 E., 2024/5273 K.1 Nisan 2024