Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9794 E., 2024/17879 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 27 Kasım 2024
- Esas No
- 2023/9794
- Karar No
- 2024/17879
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/814 E., 2022/806 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’da olağanüstü bir yasa yolu olarak düzenlenmiş bulunan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine, itirazın kabulü durumunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2011 tarihli ve 2011/4-203 Esas, 2011/238 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mahkemece verilen ilk hükmün kesinleştiği 17.09.2013 tarihi ile itirazın kabul edildiği 08.06.2022 tarihi arasında geçen süre dava zamanaşımının hesaplanmasında göz önünde bulundurulamayacağından, zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/814 E., 2022/806 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun’da olağanüstü bir yasa yolu olarak düzenlenmiş bulunan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine, itirazın kabulü durumunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2011 tarihli ve 2011/4-203 Esas, 2011/238 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mahkemece verilen ilk hükmün kesinleştiği 17.09.2013 tarihi ile itirazın kabul edildiği 08.06.2022 tarihi arasında geçen süre dava zamanaşımının hesaplanmasında göz önünde bulundurulamayacağından, zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16393 E., 2024/17882 K.27 Kasım 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9581 E., 2024/17881 K.27 Kasım 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/12873 E., 2024/17880 K.27 Kasım 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8414 E., 2024/18129 K.27 Kasım 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8411 E., 2024/18128 K.27 Kasım 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8410 E., 2024/18127 K.27 Kasım 2024