Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2701 E., 2024/8686 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 28 Mayıs 2024
- Esas No
- 2024/2701
- Karar No
- 2024/8686
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 15.12.2023 tarihli duruşmada hazır olan suça sürüklenen çocuktan son sözü sorulmadan yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
2-Suça sürüklenen çocuğun yargılama sırasında vefat eden 24.12.1921 tarihli doğumlu olan şikâyetçiye karşı işlediği elde...
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 15.12.2023 tarihli duruşmada hazır olan suça sürüklenen çocuktan son sözü sorulmadan yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
2-Suça sürüklenen çocuğun yargılama sırasında vefat eden 24.12.1921 tarihli doğumlu olan şikâyetçiye karşı işlediği elde...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5375 E., 2024/8691 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5765 E., 2024/8689 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5489 E., 2024/8688 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2023/24091 E., 2024/7116 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2023/23746 E., 2024/7115 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/2374 E., 2024/7114 K.28 Mayıs 2024