Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3251 E., 2024/8244 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık tarafından verilen dilekçenin eski hâle getirme ve temyiz talebi niteliğinde bulunduğu, temyiz ve eski hâle getirme isteminin birlikte istenmesi halinde, karar verme yetkisinin Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu nazara alınarak yapılan incelemede;
Yokluğunda verilen kararın, sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın tebliğ yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın doğrudan ifade adresi ile aynı olan MERNİS adresinde Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan karar tebliği işleminin usulüne uygun olmadığı anlaşılmış ise de, dosya kapsamından sanık hakkındaki Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2013 tarihli ve 2011/49 Esas, 2013/108 Karar sayılı kararının 09.09.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın 10.12.2019 tarihinde yakalanarak cezasının infazına başlandığı sanığın temyize konu hükümleri infaz etmek üzere 10.12.2019 tarihinde cezaevine girdiği, en geç 10.12.2019 tarihi itibarıyla öğrendiği kararı, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 16.04.2020 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin ve yerinde görülmeyen eski hale getirme isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.