Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/6982 E., 2024/10733 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 2 Temmuz 2024
- Esas No
- 2024/6982
- Karar No
- 2024/10733
- Konu
- Mala zarar verme
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/1130 E., 2015/1431 K.
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mâhkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında 27.09.2013 tarihli iddianame ile 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c maddeleri gereğince iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan da dava açıldığı halde, bu suç yönünden bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını en son kesen işlem olan 09.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık ...
SAYISI : 2013/1130 E., 2015/1431 K.
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mâhkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında 27.09.2013 tarihli iddianame ile 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c maddeleri gereğince iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan da dava açıldığı halde, bu suç yönünden bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı içerisinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/4. maddelerine göre hesaplanan 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını en son kesen işlem olan 09.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık ...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16088 E., 2024/10736 K.2 Temmuz 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9441 E., 2024/10735 K.2 Temmuz 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/3573 E., 2024/10734 K.2 Temmuz 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3284 E., 2024/10731 K.2 Temmuz 2024
- Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/5000 E., 2024/3542 K.2 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/39371 E., 2024/9010 K.2 Temmuz 2024