Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/7019 E., 2024/9426 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Haziran 2024
- Esas No
- 2024/7019
- Karar No
- 2024/9426
- Konu
- İbadethanelere ve mezarlıklara zarar verme
- Hüküm
- Mahkûmiyet, kamuya yararlı işte çalışma
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İbadethanelere ve mezarlıklara zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kamuya yararlı işte çalışma
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Suç tarihi itibarıyla sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 153/1. maddesinde düzenlenen ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan 15.03.2016 günlü mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8.
SUÇ : İbadethanelere ve mezarlıklara zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kamuya yararlı işte çalışma
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Suç tarihi itibarıyla sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 153/1. maddesinde düzenlenen ibadethanelere ve mezarlıklara zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlem olan 15.03.2016 günlü mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19860 E., 2024/9430 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/19752 E., 2024/9428 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5898 E., 2024/9427 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5707 E., 2024/9425 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/22467 E., 2024/9424 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19058 E., 2024/9421 K.6 Haziran 2024