Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2023/5034 E., 2024/1781 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/102 E., 2023/797 K.
DAVA TARİHİ : 12.07.2019
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Bandırma Aile Mahkemesi
SAYISI : 2019/521 E., 2020/360 K.
Taraflar arasındaki Boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı erkek dava dilekçesinde; davalı kadın ile 2000 yılında evlendiklerini, müşterek iki çocuklarının bulunduğunu, evlilik birliği içerisinde davalı ile devamlı geçimsizliklerinin olduğunu, 2007 yılında ikinci çocukları doğduktan 5 ay kadar sonra her iki çocuğunu alarak ailesinin yanına gittiğini, daha önce üç defa boşanma davası açtığını, ancak sonuç alamadığını, davalı ile tekrar bir araya gelip karı koca olmalarının kesinlikle mümkün olmadığını, o tarihten bu yana yüz yüze gelmediklerini, 12 yıl ayrı kaldıkları süre içerisinde çocuklarını bir defa görebildiğini iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin son...