Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2023/2181 E., 2024/134 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2019/265 E., 2022/401 K.
Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı, 08.01.2004 tarihinde ortopedi ve travmatoloji bölümüne muayene olduğunu, reçetesine yazılı VIOXX adlı ilacı kullanmaya başladığını, davalının bu ilacın ruhsat sahibi olduğunu, 09.05.2004 tarihinde kol ağrısı ve nefes darlığı şikayetleri ile sağlık merkezine başvurduğunu,28.05.2004 tarihinde anjiyo sonrası stend uygulaması yapıldığını, 05.07.2004 tarihinde bu uygulama nedeniyle 6 ay istirahat raporu verildiğini, kalp rahatsızlığı geçirmesine kullandığı VIOXX adlı ilacın sebep olduğunu, Sağlık Bakanlığınca bu ilacın piyasadan çekildiğini, ilacı kullanmasından doğan sağlık sorunları nedeniyle pilotluk mesleğini artık yapamadığını zarara uğradığını ileri sürerek 1.000,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
II. CEVAP
Davalı, zamanaşımı definde bulunarak davanın zamanaşımından ve esastan reddini dilemiştir.
III. MAHKEME KARARI
İlk derece Mahkemesinin 30.01.2013 tarihli ve 2008/169 E., 2013/22 K. sayılı kararıyla; zamanaşımından reddine karar verilmiştir.