Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/27284 E., 2024/6807 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 16 Mayıs 2024
- Esas No
- 2021/27284
- Karar No
- 2024/6807
- Konu
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Beraat
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/452 E., 2016/294 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının şikâyetçiler vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, şikayetçilerin imar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan zarar gören sıfatlarının ve dolayısıyla aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği kanun yoluna başvurma hak ve yetkilerinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçiler vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.05.2024 tarihinde karar verildi.
SAYISI : 2015/452 E., 2016/294 K.
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının şikâyetçiler vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, şikayetçilerin imar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan zarar gören sıfatlarının ve dolayısıyla aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği kanun yoluna başvurma hak ve yetkilerinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, şikâyetçiler vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.05.2024 tarihinde karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/2588 E., 2024/6810 K.16 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/16133 E., 2024/6809 K.16 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/27031 E., 2024/6808 K.16 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/3769 E., 2024/6806 K.16 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/4412 E., 2024/6805 K.16 Mayıs 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/3761 E., 2024/6804 K.16 Mayıs 2024