Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/28398 E., 2024/799 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 22 Ocak 2024
- Esas No
- 2021/28398
- Karar No
- 2024/799
- Konu
- Fuhuş
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/130 E., 2016/719 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği suçun sübut bulduğundan hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.
III. OLAYLAR VE OLGULAR
İhbar üzerine sanık ...'in resepsiyon görevlisi olduğu ve sanık ...'nın işlettiği otelde, polis memurlarının tanık ... ile mağdurun fuhuş yaptıklarını tespit etmesi üzerine açılan davada sanıkların mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığından beraat kararları verilmiştir.
IV.GEREKÇE
1.
SAYISI : 2014/130 E., 2016/719 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıklar hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği suçun sübut bulduğundan hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.
III. OLAYLAR VE OLGULAR
İhbar üzerine sanık ...'in resepsiyon görevlisi olduğu ve sanık ...'nın işlettiği otelde, polis memurlarının tanık ... ile mağdurun fuhuş yaptıklarını tespit etmesi üzerine açılan davada sanıkların mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığından beraat kararları verilmiştir.
IV.GEREKÇE
1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/28284 E., 2024/796 K.22 Ocak 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/21836 E., 2024/751 K.22 Ocak 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/21062 E., 2024/785 K.22 Ocak 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2023/16720 E., 2024/757 K.22 Ocak 2024
- Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/5726 E., 2024/371 K.22 Ocak 2024
- Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/5776 E., 2024/364 K.22 Ocak 2024