Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/6323 E., 2024/12660 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 16 Ekim 2024
- Esas No
- 2022/6323
- Karar No
- 2024/12660
- Konu
- Hakaret
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz isteğinin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine verilen Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat ve ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık beraat etttiği için lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında verilen ilk kararda basit yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, avukatlık hizmetinin bölünmezliği ilkesi de gözetildiğinde, bozma üzerine hakaret suçu yönünden verilen beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair...
SUÇ : Hakaret
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, sanık müdafiinin temyiz isteğinin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine verilen Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan beraat ve ceza verilmesine yer olmadığı kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık beraat etttiği için lehe vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında verilen ilk kararda basit yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi karşısında, avukatlık hizmetinin bölünmezliği ilkesi de gözetildiğinde, bozma üzerine hakaret suçu yönünden verilen beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5679 E., 2024/12663 K.16 Ekim 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5391 E., 2024/12662 K.16 Ekim 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5243 E., 2024/12661 K.16 Ekim 2024
- Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2023/4146 E., 2024/3104 K.16 Ekim 2024
- Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2023/4569 E., 2024/3103 K.16 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/10126 E., 2024/13663 K.16 Ekim 2024